Pasty do zębów – składy INCI i analiza

Pastę nakłada się na szczoteczkę, myje nią powierzchnie zębów, a potem wypluwa lub spłukuje – zwykle dwa razy dziennie. Formuły różnią się konsystencją, rodzajem środka ścierającego i źródłem fluoru. Pasty dla dzieci są opisane dla określonych grup wiekowych i zawierają wskazówki co do ilości. Do kategorii należą także żele oraz produkty opisane jako przeznaczone do zębów wrażliwych czy aparatów ortodontycznych.

Większość past składa się z kilku grup składników. Środki ścierające, np. HYDRATED SILICA lub CALCIUM CARBONATE, odpowiadają za mechaniczne czyszczenie; humektanty, takie jak SORBITOL i GLYCERIN, chronią pastę przed wysychaniem; zagęstniki, np. CELLULOSE GUM czy XANTHAN GUM, nadają konsystencję, a SODIUM LAURYL SULFATE lub COCAMIDOPROPYL BETAINE wytwarzają pianę. Fluor pochodzi z SODIUM FLUORIDE, SODIUM MONOFLUOROPHOSPHATE, STANNOUS FLUORIDE lub OLAFLUR.

W UE związki fluoru w produktach do jamy ustnej wymienia załącznik III, który ogranicza łączną zawartość fluoru do 0,15%. Pasty zawierające od 0,1% do 0,15% fluoru muszą mieć ostrzeżenie dotyczące stosowania u dzieci do 6. roku życia, chyba że oznaczono je jako przeznaczone wyłącznie dla dorosłych. Aromat zapisuje się jako AROMA, słodziki (np. SODIUM SACCHARIN) osobno, a barwniki jako numery CI.