Korektory – składy INCI i analiza

Korektor nakłada się miejscowo, a nie na całą twarz – aplikatorem, pędzelkiem lub opuszkiem palca – na wybrane obszary, np. pod oczami lub przy nosie. Zwykle używa się go razem z podkładem, przed nim albo po nim, i utrwala pudrem. Korektory w odcieniach brzoskwiniowych, zielonych czy liliowych działają na zasadzie kontrastu barw.

W porównaniu z podkładem korektory zawierają zwykle więcej pigmentów, więc CI 77891 oraz tlenki żelaza CI 77491, CI 77492 i CI 77499 stoją w składzie wyżej. Wersje płynne to emulsje z silikonami, np. DIMETHICONE, i lotnym ISODODECANE, a sztyfty i korektory w słoiczkach zawierają woski, takie jak SYNTHETIC WAX, CERA MICROCRISTALLINA czy POLYETHYLENE, w połączeniu z olejami.

Odcienie korygujące mogą zawierać dodatkowe barwniki, np. CI 77007 (ultramaryny) lub CI 77742 (fiolet manganowy), które muszą figurować w załączniku IV. Produkty przeznaczone do okolic oczu ocenia się także pod kątem takiego zastosowania. Jak w innych produktach do cery, wspólna lista dla całej gamy może kończyć się sekcją „może zawierać” ze wszystkimi barwnikami serii.