Szampony przeciwłupieżowe – składy INCI i analiza

Szampony przeciwłupieżowe stosuje się jak zwykłe szampony, ale zwykle z kilkuminutowym pozostawieniem piany na skórze głowy przed spłukaniem, zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Kosmetyczne szampony przeciwłupieżowe trzeba odróżnić od szamponów leczniczych dopuszczonych jako leki, które podlegają przepisom farmaceutycznym, a nie kosmetycznym. Kategoria obejmuje zarówno formuły do codziennego użytku, jak i bardziej intensywne.

Baza myjąca przypomina inne szampony: SODIUM LAURETH SULFATE, SODIUM LAURYL SULFATE, COCAMIDOPROPYL BETAINE albo łagodniejsze surfaktanty, np. SODIUM COCOYL GLUTAMATE. Wyróżnia je składnik przeciwłupieżowy – najczęściej PIROCTONE OLAMINE, CLIMBAZOLE, SALICYLIC ACID lub SELENIUM DISULFIDE. Niektóre zawierają również ZINC CARBONATE albo składniki roślinne, takie jak olejek z drzewa herbacianego. Ich miejsce w składzie bywa bardzo różne.

Kilka z tych substancji jest uregulowanych w załącznikach unijnego rozporządzenia kosmetycznego z określonymi maksymalnymi stężeniami, a SELENIUM DISULFIDE dopuszczono wyłącznie w szamponach przeciwłupieżowych. ZINC PYRITHIONE, dawniej bardzo popularny w tej kategorii, od 2022 roku nie jest dozwolony w kosmetykach wprowadzanych na rynek UE, więc nie pojawia się już w aktualnych składach unijnych produktów.

Czytając etykietę, sprawdź, który składnik przeciwłupieżowy zastosowano i gdzie stoi w składzie, a także jaki jest system myjący i czy produkt zawiera zapach. Wiele takich szamponów ma też polimery kondycjonujące, np. GUAR HYDROXYPROPYLTRIMONIUM CHLORIDE lub POLYQUATERNIUM-10, ułatwiające rozczesywanie. Front opakowania rzadko podaje nazwę składnika aktywnego, więc skład INCI to najszybsza droga.