Antiroosshampoos – INCI-lijsten en analyse

Antiroosshampoos worden gebruikt zoals gewone shampoos, maar meestal met een inwerktijd van een paar minuten op de hoofdhuid vóór het uitspoelen, zoals op de verpakking staat beschreven. Cosmetische antiroosshampoos zijn iets anders dan medicinale shampoos die als geneesmiddel zijn toegelaten; die volgen farmaceutische regels en vallen niet onder de etikettering voor cosmetica. De categorie bundelt zowel formules voor dagelijks gebruik als intensievere formules.

De reinigende basis lijkt op die van andere shampoos, met SODIUM LAURETH SULFATE, SODIUM LAURYL SULFATE, COCAMIDOPROPYL BETAINE of mildere oppervlakteactieve stoffen zoals SODIUM COCOYL GLUTAMATE. Wat deze producten onderscheidt, is een antiroosingrediënt: vaak PIROCTONE OLAMINE, CLIMBAZOLE, SALICYLIC ACID of SELENIUM DISULFIDE. Sommige bevatten ook ZINC CARBONATE of ingrediënten van plantaardige oorsprong, zoals tea-tree-olie.

Verschillende van deze ingrediënten zijn met maximale concentraties gereguleerd in de bijlagen van de EU-Cosmeticaverordening, en SELENIUM DISULFIDE is alleen toegestaan in antiroosshampoos. ZINC PYRITHIONE, ooit veel gebruikt in deze categorie, is sinds 2022 niet meer toegestaan in cosmetica die op de EU-markt worden gebracht, dus het komt niet meer voor op actuele EU-etiketten.

Kijk bij het lezen van het etiket welk antiroosingrediënt aanwezig is en waar het staat, en let daarnaast op het systeem van oppervlakteactieve stoffen en op parfum. Veel antiroosshampoos bevatten ook verzorgende polymeren zoals GUAR HYDROXYPROPYLTRIMONIUM CHLORIDE of POLYQUATERNIUM-10, waardoor het haar makkelijker te kammen is. Op de voorkant van de verpakking staat het werkzame ingrediënt zelden, dus de INCI-lijst is de snelste manier om het te vinden.