Haarconditioners – ingrediëntenlijsten en INCI-analyse

Een conditioner wordt na de shampoo aangebracht, vooral op de lengtes en punten, een minuut of twee ingewerkt en uitgespoeld. Hij maakt nat haar makkelijker te ontwarren en laat het gladder aanvoelen. Vergeleken met haarmaskers zijn conditioners meestal lichter en bedoeld voor elke wasbeurt; leave-inversies staan in een aparte categorie.

De kern van bijna elke conditioner is een emulsie van vetalcoholen, meestal CETEARYL ALCOHOL, CETYL ALCOHOL of STEARYL ALCOHOL, met een kationische oppervlakteactieve stof zoals BEHENTRIMONIUM CHLORIDE, CETRIMONIUM CHLORIDE, BEHENAMIDOPROPYL DIMETHYLAMINE of DISTEARYLDIMONIUM CHLORIDE. Die combinatie zorgt voor de romige textuur en het gladmakende effect op het haaroppervlak. Ze verklaart ook waarom conditioners op papier sterk op elkaar lijken.

Naast deze basis kunnen conditioners siliconen toevoegen zoals DIMETHICONE of AMODIMETHICONE, oliën zoals ARGANIA SPINOSA KERNEL OIL, PANTHENOL, gehydrolyseerde eiwitten en vochtvasthouders. Een zuur zoals LACTIC ACID of CITRIC ACID stelt de pH in. Veelgebruikte conserveermiddelen zijn PHENOXYETHANOL, SODIUM BENZOATE of POTASSIUM SORBATE. Sommige conditioners zijn zonder siliconen ontwikkeld, wat alleen in de ingrediëntenlijst te zien is.

Een korte blik op het etiket zegt meestal al veel: als het kationische middel en de vetalcoholen direct na AQUA staan, volgt het product een klassieke opbouw. Parfum en de allergenen die bij naam worden genoemd, staan tegen het einde, net als veel van de extracten die in de productnaam worden uitgelicht. Twee conditioners naast elkaar vergelijken laat vaak zien hoe klein de verschillen in de basis werkelijk zijn.