Natuurlijke vs synthetische cosmetische ingrediënten: mythes en feiten
Waarom “natuurlijk” niet automatisch veiliger betekent, wat ecolabels echt certificeren en wat de EU-regel voor microplastics verandert.
Bijgewerkt: 6 november 2026 · Gecontroleerd door: Kamil Pyziak
Mythe 1: natuurlijk betekent veilig
Veel natuurlijke ingrediënten worden goed verdragen, maar de natuur produceert ook sterke allergenen en irriterende stoffen. Etherische oliën bevatten bijvoorbeeld geurstoffen zoals limoneen, linalool of citral, die boven vastgestelde drempels op het etiket vermeld moeten worden, omdat sommige mensen er allergisch voor zijn.
In de EU moet elk cosmetisch ingrediënt, natuurlijk of synthetisch, veilig zijn bij normaal gebruik, en elk product heeft een veiligheidsbeoordeling nodig voordat het op de markt wordt gebracht.
Mythe 2: synthetisch betekent schadelijk
Synthetische ingrediënten kunnen zo worden ontworpen dat ze zuiver, stabiel en van partij tot partij gelijk zijn. Veel gangbare ingrediënten worden in een laboratorium gemaakt, ook als er in de natuur een identiek molecuul bestaat – bijvoorbeeld vitamine E (tocopherol) of hyaluronzuur dat via fermentatie wordt geproduceerd.
Het molecuul telt, niet waar het vandaan komt. Een synthetisch en een natuurlijk monster van dezelfde stof hebben dezelfde INCI-naam.
Wat INCI-namen over de herkomst verraden
Plantaardige ingrediënten dragen meestal de Latijnse naam van de plant en het gebruikte deel, bijvoorbeeld Simmondsia Chinensis Seed Oil (jojobaolie). Veel andere namen verraden de herkomst niet: glycerine, squalaan of cetearyl alcohol kunnen van planten, dieren of synthese komen.
Woorden als “biologisch” of “natuurlijk” maken geen deel uit van INCI-namen, dus de lijst zelf laat geen biologische teelt zien.
Natuurlijke en biologische claims en certificaten
Er bestaat geen eenduidige wettelijke EU-definitie van “natuurlijke cosmetica”. Claims moeten volgens de EU-regels voor cosmetische claims wel waarheidsgetrouw en niet misleidend zijn. Private standaarden (bijvoorbeeld berekeningen volgens ISO 16128 of certificeringsschema’s) stellen hun eigen regels over welke ingrediënten en processen zijn toegestaan.
Staat er een certificeringslogo op een product, dan legt de website van de certificerende instantie uit waar het logo voor staat.
Microplastics: wat er is veranderd
Verordening (EU) 2023/2055 van de Commissie beperkt synthetische polymere microdeeltjes die opzettelijk aan producten worden toegevoegd, ook aan cosmetica. Producten met microbeads die worden afgespoeld, kwamen als eerste aan de beurt; voor andere producttypen gelden langere overgangsperiodes.
Ingrediënten zoals polyethyleen of bepaalde acrylaatcopolymeren kunnen afhankelijk van hun vorm (vaste deeltjes) en grootte onder de beperking vallen. Niet elk synthetisch polymeer is een microplastic – veel lossen op in water of zijn vloeibaar.
Wat het etiket je niet vertelt
Het etiket zegt zelden of een ingrediënt natuurlijk, natuuridentiek of synthetisch is, en het toont geen concentraties. Beoordeel een product op zijn volledige samenstelling, de reactie van je eigen huid en de informatie van de fabrikant, en niet op één woord op de voorkant van de verpakking.